|
Funcións das teclas, modos
As calculadoras científicas
teñen moitas teclas. Alén diso, cada tecla adoita ter
varias
funcións, que aparecen indicadas ao seu redor: sobre a tecla,
por
riba dela e, mesmo, por baixo.
Acostúmase seguir un
sistema de posicións e cores:
|
Para
obter o que hai impreso sobre da tecla, decote abonda con a premer. |
Para o que
ten enriba, hai outra
tecla que será preciso premer xusto enantes. Esta tecla adoita
estar
rotulada SHIFT
, 2nd
, 2ndF
, INV
... e ser da mesma cor que os símbolos aos que fai referencia.
Algúns modelos tamén
teñen carácteres literais e mais outra tecla, rotulada
ALPHA, coincidentes na
súa
cor. Para conseguir un destes carácteres prémese a tecla
ALPHA xusto antes daquela que
ten
asociada. Se quixeremos introducir outras varias seguidas,
pódese
empregar A-LOCK
, no caso de existir.
En premendo algunha destas
teclas especiais, é posíbel que a calculadora nolo
indique dalgún xeito na pantalla.
Algúns modelos de Casio aínda o ensarillan
máis: teñen símbolos escritos ou encadrados
noutras cores,
que só son accesíbeis cando activamos un modo de
cálculo desa cor. Se o símbolo está escrito na
cor, só fará falla premer a tecla; se está
encadrada nela, precisaremos algunha das anteriores (SHIFT
ou ALPHA
), dependendo da cor na que estea escrito o símbolo.
Para activarmos os
diferentes modos, a maioría teñen unha tecla rotulada
MODE, despois da cal habemos
premer a tecla correspondente
ao modo escollido. A lista dos modos e as teclas que os activan soe
estar impresa
embaixo da pantalla, mais nalgúns modelos aparecen por grupos de
palabras
segundo prememos a tecla MODE
. Non se pode desactivar un modo individualmente, temos de activar
outro do
mesmo grupo. Para ver cales modos están activos, algúns
modelos
indícano nalgures na pantalla, mentres que outros teñan
unha
tecla rotulada MDisp
.
Os modos máis
habituais, por grupos:
- M
odos de funcionamento,
nada
máis en calculadoras programábeis
: RUN
, para facermos cálculos normais e executar programas;
WRT, para escribir e
modificar
programas; e PCL
, para borrar programas.
- Modos
de cálculo, cando non hai máis ca un deste grupo:
COMP, para os cálculos
digamos normais;
BASE-n
, para as operacións con algunha bases non decimals;
SD
(de Standard Desviation), para a estatística
dunha variábel; e
LR
(de Linear Regression), para a estatística
de dúas variábeis. Algunhas calculadoras
gráficas teñen
SD1
, LR1
, SD2 e mais
LR2
, cos dous primeiros só podemos facer cálculos
estatísticos; cos outros dous tamén podemos facer
gráficos estatísticos. Outro xeito de indicar o modo de
cálculos estatísticos é STAT
.
- Medidas de
ángulos
: Deg
, para os graos sexaxesimais
(tamén úteis para medidas de tempo en horas, minutos e
segundos);
Rad, para radiantes; e
Gra, para graos centesimais.
- Presentación
de resultados
: Fix
, para fixar o número de cifras decimais para amosar;
Sci, para amosar os
resultados
en notación
científica
, cun número fixo de cifras significativas; e
Norm, para amosar os
resultados
contodas as cifras que sexan precisas.
As sofisticadas calculadoras
gráficas de última xeración traballan con
menús.
Nalgunhas des que a acendedes, xa vos aparece o menú principal a
ocupar
a pantalla toda, cos modos de funcionamento, sendo un deles o
STAT. Os outros modos
pódense
consultar e mudar con outra tecla rotulada
SET UP. Alén do
menú principal, hai uns menús que aparecen por defecto,
ou en premendo as
teclas OPTN
, VARS e mais PRGM
. Neles áchanse moitas funcións que en calculadoras
máis sinxelas se encontran arredor dalgunha tecla. Talvez
évos o costume, mais para min é máis doado buscar
entre (ou lembrar) as teclas ca entre as opcións des-tes
menús. E tamén explicalo.
Outra explicación
sobre
os modos máis habituais pódese achar no IES
Sierra Minera de La Unión (Murcia).
|